به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

آنگاه كه زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود (1)

و زمین بارهاى سنگین خود را برون افكند (2)

و انسان گوید [زمین] را چه شده است (3)

آن روز است كه [زمین] خبرهاى خود را باز گوید (4)

[همان گونه] كه پروردگارت بدان وحى كرده است (5)

آن روز مردم [به حال] پراكنده برآیند تا [نتیجه] كارهایشان به آنان نشان داده شود (6)

پس هر كه هموزن ذره‏اى نیكى كند [نتیجه] آن را خواهد دید (7)

و هر كه هموزن ذره‏اى بدى كند [نتیجه] آن را خواهد دید (8)

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 4 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()