به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

سوگند به سپیده‏دم (1)

و به شبهاى دهگانه (2)

و به زوج و فرد (3)

و به شب وقتى سپرى شود (4)

آیا در این براى خردمند [نیاز به] سوگندى [دیگر] است (5)

مگر ندانسته‏اى كه پروردگارت با عاد چه كرد (6)

با عمارات ستون‏ دار اِرم (7)

كه مانندش در شهرها ساخته نشده بود (8)

و با ثمود همانان كه در دره تخته‏سنگها را مى‏بریدند (9)

و با فرعون صاحب خرگاه‏ها [و بناهاى بلند] (10)

همانان كه در شهرها سر به طغیان برداشتند (11)

و در آنها بسیار تبهكارى كردند (12)

[تا آنكه] پروردگارت بر سر آنان تازیانه عذاب را فرونواخت (13)

زیرا پروردگار تو سخت در كمین است (14)

اما انسان هنگامى كه پروردگارش وى را مى‏آزماید و عزیزش مى‏دارد و نعمت فراوان به او مى‏دهد مى‏گوید پروردگارم مرا گرامى داشته است (15)

و اما چون وى را مى‏آزماید و روزى‏اش را بر او تنگ مى‏گرداند مى‏گوید پروردگارم مرا خوار كرده است (16)

ولى نه بلكه یتیم را نمى‏نوازید (17)

و بر خوراك[دادن] بینوا همدیگر را بر نمى‏انگیزید (18)

و میراث [ضعیفان] را چپاولگرانه مى‏خورید (19)

و مال را دوست دارید دوست داشتنى بسیار (20)

نه چنان است آنگاه كه زمین سخت در هم كوبیده شود (21)

و [فرمان] پروردگارت و فرشته[ها] صف ‏در صف آیند (22)

و جهنم را در آن روز [حاضر] آورند آن روز است كه انسان پند گیرد و[لى] كجا او را جاى پندگرفتن باشد (23)

گوید كاش براى زندگانى خود [چیزى] پیش فرستاده بودم (24)

پس در آن روز هیچ كس چون عذاب ‏كردن او عذاب نكند (25)

و هیچ كس چون دربندكشیدن او دربند نكشد (26)

اى نفس مطمئنه (27)

خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد (28)

و در میان بندگان من درآى (29)

و در بهشت من داخل شو (30)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()