به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

آیا خبر غاشیه به تو رسیده است (1)

در آن روز چهره‏هایى زبونند (2)

كه تلاش كرده رنج [بیهوده] برده‏اند (3)

[ناچار] در آتشى سوزان درآیند (4)

از چشمه‏اى داغ نوشانیده شوند (5)

خوراكى جز خار خشك ندارند (6)

[كه] نه فربه كند و نه گرسنگى را باز دارد (7)

در آن روز چهره‏هایى شادابند (8)

از كوشش خود خشنودند (9)

در بهشت برین‏اند (10)

سخن بیهوده‏اى در آنجا نشنوند (11)

در آن چشمه‏اى روان باشد (12)

تختهایى بلند در آنجاست (13)

و قدحهایى نهاده شده (14)

و بالشهایى پهلوى هم [چیده] (15)

و فرشهایى [زربفت] گسترده (16)

آیا به شتر نمى‏نگرند كه چگونه آفریده شده (17)

و به آسمان كه چگونه برافراشته شده (18)

و به كوه‏ها كه چگونه برپا داشته شده (19)

و به زمین كه چگونه گسترده شده است (20)

پس تذكر ده كه تو تنها تذكردهنده‏اى (21)

بر آنان تسلطى ندارى (22)

مگر كسى كه روى بگرداند و كفر ورزد (23)

كه خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب كند (24)

در حقیقت بازگشت آنان به سوى ماست (25)

آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست (26)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()