به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى (1)

همان كه آفرید و هماهنگى بخشید (2)

و آنكه اندازه‏گیرى كرد و راه نمود (3)

و آنكه اندازه‏گیرى كرد و راه نمود (3)

و پس [از چندى] آن را خاشاكى تیره‏گون گردانید (5)

ما بزودى [آیات خود را به وسیله سروش غیبى] بر تو خواهیم خواند تا فراموش نكنى (6)

جز آنچه خدا خواهد كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‏داند (7)

و براى تو آسانترین [راه] را فراهم مى‏گردانیم (8)

پس پند ده اگر پند سود بخشد (9)

آن كس كه ترسد بزودى عبرت گیرد (10)

و نگون ‏بخت‏ خود را از آن دور مى‏دارد (11)

همان كس كه در آتشى بزرگ در آید (12)

آنگاه نه در آن مى‏میرد و نه زندگانى مى‏یابد (13)

رستگار آن كس كه خود را پاك گردانید (14)

و نام پروردگارش را یاد كرد و نماز گزارد (15)

لیكن [شما] زندگى دنیا را بر مى‏گزینید (16)

با آنكه [جهان] آخرت نیكوتر و پایدارتر است (17)

قطعا در صحیفه‏هاى گذشته این [معنى] هست (18)

صحیفه‏هاى ابراهیم و موسى (19)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()