به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

آنگاه كه خورشید به هم درپیچد (1)

و آنگاه كه ستارگان همى ‏تیره شوند (2)

و آنگاه كه كوهها به رفتار آیند (3)

وقتى شتران ماده وانهاده شوند [ارزش‏ترین اموال به دست فراموشى سپرده شود] (4)

و آنگاه كه وحوش را همى‏ گرد آرند (5)

دریاها آنگه كه جوشان گردند (6)

و آنگاه كه جانها به هم درپیوندند (7)

پرسند چو زان دخترك زنده به ‏گور (8)

به كدامین گناه كشته شده است (9)

و آنگاه كه نامه‏ها زهم بگشایند (10)

و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود (11)

و آنگه كه جحیم را برافروزانند (12)

آنگه كه بهشت را فرا پیش آرند (13)

هر نفس بداند چه فراهم دیده (14)

نه نه سوگند به اختران گردان (15)

[كز دیده] نهان شوند و از نو آیند (16)

سوگند به شب چون پشت گرداند (17)

سوگند به صبح چون دمیدن گیرد (18)

كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است (19)

نیرومند [كه] پیش خداوند عرش مقام والائى دارد! (20)

در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است (21)

و دوست شما مجنون نیست (22)

و قطعا آن [فرشته وحى] را در افق رخشان دیده (23)

و او در امر غیب بخیل نیست (24)

و [قرآن] نیست ‏سخن شیطان رجیم! (25)

پس به كجا مى‏روید (26)

این [سخن] بجز پندى براى عالمیان نیست (27)

براى هر یك از شما كه خواهد به راه راست رود (28)

و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [شما نیز] نخواهید خواست (29)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()