به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند (1)

و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان] را به آرامى گیرند (2)

و به فرشتگانى كه [در دریاى بى‏مانند] شنا كنان شناورند (3)

پس در پیشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقت ‏گیرنده‏اند (4)

و كار [بندگان] را تدبیر مى‏كنند (5)

آن روز كه لرزنده بلرزد (6)

و از پى آن لرزه‏اى [دگر] افتد (7)

در آن روز دلهایى سخت هراسانند (8)

دیدگان آنها فرو افتاده (9)

گویند آیا [باز] ما به [مغاك] زمین برمى‏گردیم (10)

آیا وقتى ما استخوان‏ ریزه‏هاى پوسیده شدیم [زندگى را از سر مى‏گیریم] (11)

[و با خود] گویند در این صورت این برگشتى زیان‏آور است (12)

و[لى] در حقیقت آن [بازگشت بسته به] یك فریاد است [و بس] (13)

و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود (14)

آیا سرگذشت موسى بر تو آمد (15)

آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طُوى ندا درداد (16)

به سوى فرعون برو كه وى سر برداشته است (17)

و بگو آیا سر آن دارى كه به پاكیزگى گرایى (18)

و تو را به سوى پروردگارت راه نمایم تا پروا بدارى (19)

پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود (20)

و[لى فرعون] تكذیب نمود و عصیان كرد (21)

سپس پشت كرد [و] به كوشش برخاست (22)

و گروهى را فراهم آورد [و] ندا درداد (23)

و گفت پروردگار بزرگتر شما منم (24)

و خدا [هم] او را به كیفر دنیا و آخرت گرفتار كرد (25)

در حقیقت براى هر كس كه [از خدا] بترسد در این [ماجرا] عبرتى است (26)

آیا آفرینش شما دشوارتر است ‏یا آسمانى كه [او] آن را برپا كرده است (27)

سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست كرد (28)

و شبش را تیره و روزش را آشكار گردانید (29)

و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد (30)

آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد (31)

و كوهها را لنگر آن گردانید (32)

[تا وسیله] استفاده براى شما و دامهایتان باشد (33)

پس آنگاه كه آن هنگامه بزرگ دررسد (34)

[آن] روز است كه انسان آنچه را كه در پى آن كوشیده است به یاد آورد (35)

و جهنم براى هر كه بیند آشكار گردد (36)

اما هر كه طغیان كرد (37)

و زندگى پست دنیا را برگزید (38)

پس جایگاه او همان آتش است (39)

و اما كسى كه از ایستادن در برابر پروردگارش هراسید و نفس خود را از هوس باز داشت (40)

پس جایگاه او همان بهشت است (41)

درباره رستاخیز از تو مى‏پرسند كه فرا رسیدنش چه وقت است (42)

تو را چه به گفتگو در آن (43)

علم آن با پروردگار تو است (44)

تو فقط كسى را كه از آن مى‏ترسد هشدار مى‏دهى (45)

روزى كه آن را مى‏بینند گویى كه آنان جز شبى یا روزى درنگ نكرده‏اند (46)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()