به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

درباره چه چیز از یكدیگر مى‏پرسند (1)

از آن خبر بزرگ (2)

كه در باره آن با هم اختلاف دارند (3)

نه چنان است به زودى خواهند دانست (4)

باز هم نه چنان است بزودى خواهند دانست (5)

آیا زمین را گهواره‏اى نگردانیدیم (6)

و كوهها را [چون] میخهایى [نگذاشتیم] (7)

و شما را جفت آفریدیم (8)

و خواب شما را [مایه] آسایش گردانیدیم (9)

و شب را [براى شما] پوششى قرار دادیم (10)

و روز را [براى] معاش [شما] نهادیم (11)

و بر فراز شما هفت [آسمان] استوار بنا كردیم (12)

و چراغى فروزان گذاردیم (13)

و از ابرهاى متراكم آبى ریزان فرود آوردیم (14)

تا بدان دانه و گیاه برویانیم (15)

و باغهاى در هم پیچیده و انبوه (16)

قطعا وعدگاه [ما با شما] روز داورى است (17)

روزى كه در صور دمیده شود و گروه گروه بیایید (18)

و آسمان گشوده و درهایى [پدید] شود (19)

و كوهها را روان كنند و [چون] سرابى گردند (20)

[آرى] جهنم [از دیر باز] كمینگاهى بوده (21)

[كه] براى سركشان بازگشتگاهى است (22)

روزگارى دراز در آن درنگ كنند (23)

در آنجا نه خنكى چشند و نه شربتى (24)

جز آب جوشان و چركابه‏اى (25)

كیفرى مناسب [با جرم آنها] (26)

آنان بودند كه به [روز] حساب امید نداشتند (27)

و آیات ما را سخت تكذیب مى‏كردند (28)

و حال آنكه هر چیزى را برشمرده [به صورت] كتابى در آورده‏ایم (29)

پس بچشید كه جز عذاب هرگز [چیزى] بر شما نمى‏افزاییم (30)

مسلما پرهیزگاران را رستگارى است (31)

باغچه‏ها و تاكستانها (32)

و دخترانى همسال با سینه‏هاى برجسته (33)

و پیاله‏هاى لبالب (34)

در آنجا نه بیهوده‏اى شنوند و نه [یكدیگر را] تكذیب [كنند] (35)

[این است] پاداشى از پروردگار تو عطایى از روى حساب (36)

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است بخشایشگرى كه كس را یاراى خطاب با او نیست (37)

روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‏ایستند و [مردم] سخن نگویند مگر كسى كه [خداى] رحمان به او رخصت دهد و سخن راست گوید (38)

آن [روز] روز حق است پس هر كه خواهد راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید (39)

ما شما را از عذابى نزدیك هشدار دادیم روزى كه آدمى آنچه را با دست‏خویش پیش فرستاده است بنگرد و كافر گوید كاش من خاك بودم (40)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()