به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

ما نوح را به سوى قومش فرستادیم كه قومت را پیش از آنكه عذابى دردناك به آنان رسد هشدار ده (1)

[نوح] گفت اى قوم من من شما را هشدار دهنده‏اى آشكارم (2)

كه خدا را بپرستید و از او پروا دارید و مرا فرمان برید (3)

[تا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشاید و [اجل] شما را تا وقتى معین به تاخیر اندازد اگر بدانید چون وقت مقرر خدا برسد تاخیر بر نخواهد داشت (4)

[نوح] گفت پروردگارا من قوم خود را شب و روز دعوت كردم (5)

و دعوت من جز بر گریزشان نیفزود (6)

و من هر بار كه آنان را دعوت كردم تا ایشان را بیامرزى انگشتانشان را در گوشهایشان كردند و رداى خویشتن بر سر كشیدند و اصرار ورزیدند و هر چه بیشتر بر كبر خود افزودند (7)

سپس من آشكارا آنان را دعوت كردم (8)

باز من به آنان اعلام نمودم و در خلوت [و] پوشیده نیز به ایشان گفتم (9)

و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید كه او همواره آمرزنده است (10)

[تا] بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد (11)

و شما را به اموال و پسران یارى كند و برایتان باغها قرار دهد و نهرها براى شما پدید آورد (12)

شما را چه شده است كه از شكوه خدا بیم ندارید (13)

و حال آنكه شما را مرحله به مرحله خلق كرده است (14)

مگر ملاحظه نكرده‏اید كه چگونه خدا هفت آسمان را توبرتو آفریده است (15)

و ماه را در میان آنها روشنایى‏بخش گردانید و خورشید را [چون] چراغى قرار داد (16)

و خدا[ست كه] شما را [مانند] گیاهى از زمین رویانید (17)

سپس شما را در آن بازمى‏گرداند و بیرون مى‏آورد بیرون‏آوردنى [عجیب] (18)

و خدا زمین را براى شما فرشى [گسترده] ساخت (19)

تا در راههاى فراخ آن بروید (20)

نوح گفت پروردگارا آنان نافرمانى من كردند و كسى را پیروى نمودند كه مال و فرزندش جز بر زیان وى نیفزود (21)

و دست به نیرنگى بس بزرگ زدند (22)

و گفتند زنهار خدایان خود را رها مكنید و نه و د را واگذارید و نه سواع و نه ی غوث و نه ی عوق و نه ن سر را (23)

و بسیارى را گمراه كرده‏اند [بار خدایا] جز بر گمراهى ستمكاران میفزاى (24)

[تا] به سبب گناهانشان غرقه گشتند و [پس از مرگ] در آتشى درآورده شدند و براى خود در برابر خدا یارانى نیافتند (25)

و نوح گفت پروردگارا هیچ كس از كافران را بر روى زمین مگذار (26)

چرا كه اگر تو آنان را باقى گذارى بندگانت را گمراه مى‏كنند و جز پلیدكار ناسپاس نزایند (27)

پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرایم درآید و بر مردان و زنان با ایمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران میفزاى (28)

نوشته شده در تاریخ شنبه 7 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()