به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

آن رُخ دهنده (1)

چیست آن رُخ دهنده (2)

و چه دانى كه آن رخ دهنده چیست (3)

ثمود و عاد آن حادثه كوبنده را تكذیب كردند (4)

اما ثمود به [سزاى] سركشى [خود] به هلاكت رسیدند (5)

و اما عاد به [وسیله] تندبادى توفنده سركش هلاك شدند (6)

[كه خدا] آن را هفت‏شب و هشت روز پیاپى بر آنان بگماشت در آن [مدت] مردم را فرو افتاده مى‏دیدى گویى آنها تنه‏هاى نخلهاى میان تهى‏اند (7)

آیا از آنان كسى را بر جاى مى‏بینى (8)

و فرعون و كسانى كه پیش از او بودند و [مردم] شهرهاى سرنگون شده [سدوم و عموره] مرتكب خطا شدند (9)

و از امر فرستاده پروردگارشان سرپیچى كردند و [خدا هم] آنان را به گرفتنى سخت فرو گرفت (10)

ما چون آب طغیان كرد شما را بر كشتى سوار نمودیم (11)

تا آن را براى شما [مایه] تذكرى گردانیم و گوشهاى شنوا آن را نگاه دارد (12)

پس آنگاه كه در صور یك بار دمیده شود (13)

و زمین و كوه‏ها از جاى خود برداشته شوند و هر دوى آنها با یك تكان ریز ریز گردند (14)

پس آن روز است كه واقعه [آنچنانى] وقوع یابد (15)

و آسمان از هم بشكافد و در آن روز است كه آن از هم گسسته باشد (16)

و فرشتگان در اطراف [آسمان]اند و عرش پروردگارت را آن روز هشت [فرشته ] بر سر خود بر مى‏دارند (17)

در آن روز شما [به پیشگاه خدا] عرضه مى‏شوید [و] پوشیده‏اى از شما پوشیده نمى‏ماند (18)

اما كسى كه كارنامه‏اش به دست راستش داده شود گوید بیایید و كتابم را بخوانید (19)

من یقین داشتم كه به حساب خود مى ‏رسم (20)

پس او در یك زندگى خوش است (21)

در بهشتى برین (22)

[كه] میوه هایش در دسترس است (23)

بخورید و بنوشید گواراتان باد به [پاداش] آنچه در روزهاى گذشته انجام دادید (24)

و اما كسى كه كارنامه‏ اش به دست چپش داده شود گوید اى كاش كتابم را دریافت نكرده بودم (25)

و از حساب خود خبردار نشده بودم (26)

اى كاش آن [مرگ] كار را تمام مى‏كرد (27)

مال من مرا سودى نبخشید (28)

قدرت من از [كف] من برفت (29)

[گویند] بگیرید او را و در غل كشید (30)

آنگاه میان آتشش اندازید (31)

پس در زنجیرى كه درازى آن هفتاد گز است وى را در بند كشید (32)

چرا كه او به خداى بزرگ نمى‏گروید (33)

و به اطعام مسكین تشویق نمى‏كرد (34)

پس امروز او را در اینجا حمایتگرى نیست (35)

و خوراكى جز چركابه ندارد (36)

كه آن را جز خطاكاران نمى‏خورند (37)

پس نه [چنان است كه مى‏پندارید] سوگند یاد مى‏كنم به آنچه مى‏بینید (38)

و آنچه نمى‏بینید (39)

كه [قرآن] قطعا گفتار فرستاده‏اى بزرگوار است (40)

و آن گفتار شاعرى نیست [كه] كمتر [به آن] ایمان دارید (41)

و نه گفتار كاهنى [كه] كمتر [از آن] پند مى‏گیرید (42)

[پیام] فرودآمده‏اى است از جانب پروردگار جهانیان (43)

و اگر [او] پاره‏اى گفته‏ها بر ما بسته بود (44)

دست راستش را سخت مى‏گرفتیم (45)

سپس رگ قلبش را پاره مى‏كردیم (46)

و هیچ یك از شما مانع از [عذاب] او نمى‏شد (47)

و در حقیقت [قرآن] تذكارى براى پرهیزگاران است (48)

و ما به راستى مى‏دانیم كه از [میان] شما تكذیب‏كنندگانى هستند (49)

و آن واقعا بر كافران حسرتى است (50)

و این [قرآن] بى‏شبهه حقیقتى یقینى است (51)

پس به [پاس] نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى (52)

نوشته شده در تاریخ شنبه 7 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()