به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بزرگوار [و خجسته] است آنكه فرمانروایى به دست اوست و او بر هر چیزى تواناست (1)

همانكه مرگ و زندگى را پدید آورد تا شما را بیازماید كه كدامتان نیكوكارترید و اوست ارجمند آمرزنده (2)

همان كه هفت آسمان را طبقه طبقه بیافرید در آفرینش آن [خداى] بخشایشگر هیچ گونه اختلاف [و تفاوتى] نمى‏بینى باز بنگر آیا خلل [و نقصانى] مى‏بینى؟! (3)

باز دوباره بنگر تا نگاهت زبون و درمانده به سویت بازگردد (4)

و در حقیقت آسمان دنیا را با چراغهایى زینت دادیم و آن را مایه طَرد شیاطین [= قواى مزاحم] گردانیدیم و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده كرده‏ایم (5)

و كسانى كه به پروردگارشان انكار آوردند عذاب آتش جهنم خواهند داشت؛ و چه بد سرانجامى است (6)

چون در آنجا افكنده شوند از آن خروشى مى‏شنوند در حالى كه مى‏جوشد (7)

نزدیك است كه از خشم شكافته شود هر بار كه گروهى در آن افكنده شوند نگاهبانان آن از ایشان پرسند، «مگر شما را هشدار دهنده‏اى نیامد؟!» (8)

گویند: «چرا هشدار دهنده‏اى به سوى ما آمد و[لى] تكذیب كردیم و گفتیم: خدا چیزى فرو نفرستاده است! ‏شما جز در گمراهى بزرگ نیستید!» (9)

و گویند: «اگر شنیده [و پذیرفته] بودیم یا تعقل كرده بودیم در [میان] دوزخیان نبودیم!» (10)

پس به گناه خود اقرار مى‏كنند و مرگ باد بر اهل جهنم (11)

كسانى كه در نهان از پروردگارشان مى‏ترسند، آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ خواهد بود (12)

و [اگر] سخن خود را پنهان دارید یا آشكارش نمایید در حقیقت وى به راز دلها آگاه است (13)

آیا كسى كه آفریده است نمى‏داند؟! با اینكه او خود باریك بین آگاه است! (14)

اوست كسى كه زمین را براى شما رام گردانید پس در فراخناى آن رهسپار شوید و از روزى [خدا] بخورید و رستاخیز به سوى اوست (15)

آیا از آن كس كه در آسمان است، ایمن شده‏اید كه شما را در زمین فرو برد، پس بناگاه [زمین] به تپیدن افتد؟! (16)

یا از آن كس كه در آسمان است، ایمن شده‏اید كه بر [سَر] شما تندبادى از سنگریزه فرو فرستد؟! پس به زودى خواهید دانست كه بیم دادن من چگونه است! (17)

و پیش از آنان [نیز] كسانى به تكذیب پرداختند، پس عذاب من چگونه بود؟! (18)

آیا در بالاى سرشان به پرندگان ننگریسته‏اند [كه گاه] بال مى‏گسترند و [گاه] بال جمع می کنند؟! جز خداى رحمان [كسى] آنها را نگاه نمى‏دارد او به هر چیزى بیناست! (19)

یا آن كسى كه خود براى شما [چون] سپاهى است كه یاریتان مى‏كند، جز خداى رحمان كیست؟ كافران جز گرفتار فریب نیستند! (20)

یا كیست آن كه به شما روزى دهد، اگر [خدا] روزى خود را [از شما] باز دارد؟! [نه] بلكه در سركشى و نفرت پافشارى كردند! (21)

پس آیا آن كس كه نگونسار راه مى‏پیماید، هدایت‏ یافته تر است‏، یا آن كس كه ایستاده بر راه راست مى‏رود؟! (22)

بگو: اوست آن كس كه شما را پدید آورده و براى شما گوش و دیدگان و دلها آفریده است، چه كم سپاسگزارید! (23)

بگو: اوست كه شما را در زمین پراكنده كرده و به نزد او [ست كه] گرد آورده خواهید شد! (24)

و مى‏گویند: «اگر راست مى‏گویید این وعده كى خواهد بود؟!» (25)

بگو: علم [آن] فقط پیش خداست و من صرفاً هشدار دهنده‏اى آشكارم! (26)

و آنگاه كه آن [لحظه موعود] را نزدیك ببینند چهره‏هاى كسانى كه كافر شده‏اند در هم رَوَد؛ و گفته شود: این است همان چیزى كه آن را فرا مى‏خواندید (27)

بگو: به من خبر دهید اگر خدا مرا و هر كه را با من است هلاك كند، یا ما را مورد رحمت قرار دهد، چه كسى كافران را از عذابى پر درد پناه خواهد داد؟! (28)

بگو: اوست‏ خداى بخشایشگر به او ایمان آوردیم و بر او توكل كردیم؛ و به زودى خواهید دانست چه كسى است كه خود در گمراهى آشكارى است! (29)  

بگو: به من خبر دهید اگر آب [آشامیدنى] شما [به زمین] فرو رود، چه كسى آب روان برایتان خواهد آورد؟! (30)

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 8 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()