به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

هر چه در آسمانها و هر چه در زمین است‏خدا را تسبیح مى‏گویند او راست فرمانروایى و او راست‏سپاس و او بر هر چیزى تواناست (1)

اوست آن كس كه شما را آفرید برخى از شما كافرند و برخى مؤمن و خدا به آنچه مى‏كنید بیناست (2)

آسمانها و زمین را به حق آفرید و شما را صورتگرى كرد و صورتهایتان را نیكوآراست و فرجام به سوى اوست (3)

آنچه را كه در آسمانها و زمین است مى‏داند و آنچه را كه پنهان مى‏كنید و آنچه را كه آشكار مى‏دارید [نیز] مى‏داند و خدا به راز دلها داناست (4)

آیا خبر كسانى كه پیش از این كفر ورزیدند و فرجام بد كارشان را چشیدند و عذاب پر دردى خواهند داشت به شما نرسیده است (5)

این [بدفرجامى] از آن روى بود كه پیامبرانشان دلایل آشكار برایشان مى‏آوردند و[لى] آنان [مى]گفتند آیا بشرى ما را هدایت مى‏كند پس كافر شدند و روى گردانیدند و خدا بى‏نیازى نمود و خدا بى‏نیاز ستوده‏است (6)

كسانى كه كفر ورزیدند پنداشتند كه هرگز برانگیخته نخواهند شد بگو آرى سوگند به پروردگارم حتما برانگیخته خواهید شد سپس شما را به [حقیقت] آنچه كرده‏اید قطعا واقف خواهند ساخت و این بر خدا آسان است (7)

پس به خدا و پیامبر او و آن نورى كه ما فرو فرستادیم ایمان آورید و خدا به آنچه مى‏كنید آگاه است (8)

روزى كه شما را براى روز گردآورى گرد مى‏آورد آن [روز] روز حسرت [خوردن] است و هر كس به خدا ایمان آورده و كار شایسته‏اى كرده باشد بدیهایش را از او بسترد و او را در بهشتهایى كه از زیر [درختان] آن جویبارها روان است درآورد در آنجا بمانند این است همان كامیابى بزرگ (9)

و كسانى كه كفر ورزیده و آیات ما را تكذیب كرده‏اند آنان اهل آتشند [و ] در آن ماندگار خواهند بود و چه بد سرانجامى است (10)

هیچ مصیبتى جز به اذن خدا نرسد و كسى كه به خدا بگرود دلش را به راه آورد و خدا[ست كه] به هر چیزى داناست (11)

و خدا را فرمان برید و پیامبر [او] را اطاعت نمایید و اگر روى بگردانید بر پیامبر ما فقط پیام‏رسانى آشكار است (12)

خدا[ست كه] جز او معبودى نیست و مؤمنان باید تنها بر خدا اعتماد كنند (13)

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید در حقیقت برخى از همسران شما و فرزندان شما دشمن شمایند از آنان بر حذر باشید و اگر ببخشایید و درگذرید و بیامرزید به راستى خدا آمرزنده مهربان است (14)

اموال شما و فرزندانتان صرفا [وسیله] آزمایشى [براى شما]یند و خداست كه نزد او پاداشى بزرگ است (15)

پس تا مى‏توانید از خدا پروا بدارید و بشنوید و فرمان ببرید و مالى براى خودتان [در راه خدا] انفاق كنید و كسانى كه از خست نفس خویش مصون مانند آنان رستگارانند (16)

اگر خدا را وامى نیكو دهید آن را براى شما دو چندان مى‏گرداند و بر شما مى‏بخشاید و خدا[ست كه] سپاس‏پذیر بردبار است (17)

داناى نهان و آشكار [و] ارجمند سنجیده‏كار است (18)

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 8 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()