به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

ق سوگند به قرآن باشكوه (1)

[كه آنان نگرویدند] بلكه از اینكه هشداردهنده‏اى از خودشان برایشان آمد در شگفت‏شدند و كافران گفتند این [محمد و حكایت معاد] چیزى عجیب است (2)

آیا چون مردیم و خاك شدیم [زنده مى‏شویم] این بازگشتى بعید است (3)

قطعا دانسته‏ایم كه زمین [چه مقدار] از اجسادشان فرو مى‏كاهد و پیش ما كتاب ضبط كننده‏اى است (4)

[نه] بلكه حقیقت را وقتى برایشان آمد دروغ خواندند و آنها در كارى سردرگم [مانده]اند (5)

مگر به آسمان بالاى سرشان ننگریسته‏ اند كه چگونه آن را ساخته و زینتش داده‏ایم  و براى آن هیچ گونه شكافتگى نیست (6)

و زمین را گستردیم  و در آن لنگر[آسا كوه]ها فرو افكندیم  و در آن از هر گونه جفت دل‏ انگیز رویانیدیم (7)

[تا] براى هر بنده توبه ‏كارى بینش‏ افزا و پند آموز باشد (8)

و از آسمان آبى پر بركت فرود آوردیم پس بدان [وسیله] باغها و دانه‏هاى درو كردنى رویانیدیم (9)

و درختان تناور خرما كه خوشه[هاى] روى هم چیده دارند (10)

[اینها همه] براى روزى بندگان [من] است و با آن [آب] سرزمین مرده‏ اى را زنده گردانیدیم  رستاخیز [نیز] چنین است (11)

پیش از ایشان قوم نوح و اصحاب رَّس و ثمود (12)

و عاد و فرعون و برادران لوط (13)

و بیشه‏نشینان و قوم تُبَع به تكذیب پرداختند همگى فرستادگان [ما] را به دروغ گرفتند و [در نتیجه] تهدید [من] واجب آمد (14)

مگر از آفرینش نخستین [خود] به تنگ آمدیم [نه] بلكه آنها از خلق جدید در شبهه ‏اند (15)

و ما انسان را آفریده‏ ایم  و مى‏دانیم  كه نفس او چه وسوسه ‏اى به او مى‏كند و ما از رگ گردن [او] به او نزدیكتریم (16)

آنگاه كه دو [فرشته] دریافت‏ كننده از راست  و از چپ مراقب نشسته‏ اند (17)

[آدمى] هیچ سخنى را به لفظ  درنمى ‏آورد مگر اینكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى‏كند] (18)

و سكرات مرگ به راستى در رسید این همان است كه از آن مى ‏گریختى (19)

و در صور دمیده شود این است روز تهدید [من] (20)

و هر كسى مى‏ آید [در حالى كه] با او سوق‏ دهنده و گواهى ‏دهنده‏اى است (21)

[به او مى‏گویند] واقعا كه از این [حال] سخت در غفلت بودى و[لى] ما پرده‏ات را [از جلوى چشمانت] برداشتیم  و دیده‏ات امروز تیز است (22)

و [فرشته] همنشین او مى ‏گوید این است آنچه پیش من آماده است [و ثبت كرده‏ام] (23)

[به آن دو فرشته خطاب مى‏شود] هر كافر سرسختى را در جهنم فرو افكنید (24)

[هر] بازدارنده از خیرى [هر] متجاوز شكاكى (25)

كه با خداوند خدایى دیگر قرار داد [اى دو فرشته] او را در عذاب شدید فرو افكنید (26)

[شیطان] همدمش مى‏گوید پروردگار ما من او را به عصیان وانداشتم لیكن [خودش] در گمراهى دور و درازى بود (27)

[خدا] مى ‏فرماید در پیشگاه من با همدیگر مستیزید [كه] از پیش به شما هشدار داده بودم (28)

پیش من حكم دگرگون  نمى‏شود و من [نسبت] به بندگانم  بیدادگر نیستم (29)

و بهشت را براى پرهیزگاران نزدیك گردانند بى‏ آنكه دور باشد (31)

[و به آنان گویند] این همان است كه وعده یافته‏اید [و] براى هر توبه‏كار نگهبان [حدود خدا] خواهد بود (32)

آنكه در نهان از خداى بخشنده بترسد و با دلى توبه‏ كار [باز] آید (33)

به سلامت [و شادكامى] در آن درآیید [كه] این روز جاودانگى است (34)

هر چه بخواهند در آنجا دارند و پیش ما فزونتر [هم] هست (35)

و چه بسا نسلها كه پیش از ایشان هلاك كردیم كه [بس] نیرومندتر از اینان بودند و در شهرها پرسه زده بودند [اما سرانجام] مگر گریزگاهى بود (36)

قطعاً در این [عقوبتها] براى هر صاحبدل و حق نیوشى كه خود به گواهى ایستد عبرتى است (37)

و در حقیقت آسمانها و زمین و آنچه را كه میان آن دو است در شش هنگام آفریدیم  و احساس ماندگى نكردیم (38)

و بر آنچه مى‏گویند صبر كن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از غروب به ستایش پروردگارت تسبیح گوى (39)

و پاره‏اى از شب و به دنبال سجود [به صورت تعقیب و نافله] او را تسبیح گوى (40)

و روزى كه منادى از جایى نزدیك ندا درمى‏دهد به گوش باش (41)

روزى كه فریاد [رستاخیز] را به حق مى‏شنوند آن [روز] روز بیرون آمدن [از زمین] است (42)

ماییم كه خود زندگى مى‏ بخشیم و به مرگ مى ‏رسانیم و برگشت به سوى ماست (43

روزى كه زمین به سرعت از [اجساد] آنان جدا و شكافته مى‏ شود این حشرى است كه بر ما آسان خواهد بود (44)

ما به آنچه مى ‏گویند داناتریم  و تو به زور وا دارنده آنان نیستى پس به [وسیله] قرآن هر كه را از تهدید [من] مى‏ ترسد پند ده (45)

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 10 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()