به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

كسانى كه كفر ورزیدند و [مردم را] از راه خدا باز داشتند [خدا] اعمال آنان را تباه خواهد كرد (1)

و آنان كه ایمان آورده و كارهاى شایسته كرده‏اند و به آنچه بر محمد [ص] نازل آمده گرویده‏اند [كه] آن خود حق [و] از جانب پروردگارشان است [خدا نیز] بدیهایشان را زدود و حال [و روز]شان را بهبود بخشید (2)

این بدان سبب است كه آنان كه كفر ورزیدند از باطل پیروى كردند و كسانى كه ایمان آوردند از همان حق كه از جانب پروردگارشان است پیروى كردند این گونه خدا براى [بیدارى] مردم مثالهایشان را مى‏زند (3)

پس چون با كسانى كه كفر ورزیده‏اند برخورد كنید گردنها[یشان] را بزنید تا چون آنان را [در كشتار] از پاى درآوردید پس [اسیران را] استوار در بند كشید سپس یا [بر آنان] منت نهید [و آزادشان كنید] و یا فدیه [و عوض از ایشان بگیرید] تا در جنگ اسلحه بر زمین گذاشته شود این است [دستور خدا] و اگر خدا مى‏خواست از ایشان انتقام مى‏كشید ولى [فرمان پیكار داد] تا برخى از شما را به وسیله برخى [دیگر] بیازماید و كسانى كه در راه خدا كشته شده‏اند هرگز كارهایشان را ضایع نمى‏كند (4)

به زودى آنان را راه مى ‏نماید و حالشان را نیكو مى‏گرداند (5)

و در بهشتى كه براى آنان وصف كرده آنان را در مى ‏آورد (6)

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید اگر خدا را یارى كنید یاریتان مى ‏كند و گامهایتان را استوار مى‏دارد (7)

و كسانى كه كفر ورزیدند نگونسارى بر آنان باد و [خدا] اعمالشان را برباد داد (8)

این بدان سبب است كه آنان آنچه را خدا نازل كرده است‏ خوش نداشتند و [خدا نیز] كارهایشان را باطل كرد (9)

مگر در زمین نگشته‏ اند تا ببینند فرجام كسانى كه پیش از آنها بودند به كجا انجامیده است‏ خدا زیر و زِبَرشان كرد و كافران را نظایر [همین كیفرها در پیش] است (10)

چرا كه خدا سرپرست كسانى است كه ایمان آورده‏اند ولى كافران را سرپرست [و یارى] نیست (11)

خدا كسانى را كه ایمان آورده و كارهاى شایسته كرده‏اند در باغهایى كه از زیر [درختان] آنها نهرها روان است درمى‏آورد و [حال آنكه] كسانى كه كافر شده‏اند [در ظاهر] بهره مى‏برند و همان گونه كه چارپایان مى ‏خورند مى‏خورند و[لى] جایگاه آنها آتش است (12)

و بسا شهرها كه نیرومندتر از آن شهرى بود كه تو را [از خود] بیرون راند كه ما هلاكشان كردیم و براى آنها یار [و یاورى] نبود (13)

آیا كسى كه بر حجتى از جانب پروردگار خویش است چون كسى است كه بدى كردارش براى او زیبا جلوه داده شده و هوسهاى خود را پیروى كرده‏اند (14)

مثل بهشتى كه به پرهیزگاران وعده داده شده [چون باغى است كه] در آن نهرهایى است از آبى كه [رنگ و بو و طعمش] برنگشته و جویهایى از شیرى كه مزه‏اش دگرگون نشود و رودهایى از باده‏اى كه براى نوشندگان لذتى است و جویبارهایى از انگبین ناب و در آنجا از هر گونه میوه براى آنان [فراهم] است و [از همه بالاتر] آمرزش پروردگار آنهاست [آیا چنین كسى در چنین باغى دل‏انگیز] مانند كسى است كه جاودانه در آتش است و آبى جوشان به خوردشان داده مى‏شود [تا] روده‏هایشان را از هم فرو پاشد (15)

و از میان [منافقان] كسانى‏ اند كه [در ظاهر] به [سخنان] تو گوش مى‏ دهند ولى چون از نزد تو بیرون مى ‏روند به دانش یافتگان مى ‏گویند هم اكنون چه گفت اینان همانانند كه خدا بر دلهایشان مهر نهاده است و از هوسهاى خود پیروى كرده‏اند (16)

و[لى] آنان كه به هدایت گراییدند [خدا] آنان را هر چه بیشتر هدایت بخشید و [توفیق] پرهیزگارى‏ شان داد (17)

آیا [كافران] جز این انتظار مى‏ برند كه رستاخیز به ناگاه بر آنان فرا رسد و علامات آن اینك پدید آمده است پس اگر [رستاخیز] بر آنان دررسد دیگر كجا جاى اندرزشان است (18)

پس بدان كه هیچ معبودى جز خدا نیست و براى گناه خویش آمرزش جوى و براى مردان و زنان با ایمان [طلب مغفرت كن] و خداست كه فرجام و مآل [هر یك از] شما را مى‏داند (19)

و كسانى كه ایمان آورده‏اند مى ‏گویند چرا سوره‏اى [در باره جهاد] نازل نمى شود اما چون سوره‏اى صریح نازل شد و در آن نام كارزار آمد آنان كه در دلهایشان مرضى هست مانند كسى كه به حال بیهوشى مرگ افتاده به تو مى‏نگرند (20)

[ولى] فرمان ‏پذیرى و سخنى شایسته برایشان بهتر است و چون كار به تصمیم كشد قطعاً خیر آنان در این است كه با خدا راست[دل] باشند (21)

پس [اى منافقان] آیا امید بستید كه چون [از خدا] برگشتید [یا سرپرست مردم شدید] در [روى] زمین فساد كنید و خویشاوندیهاى خود را از هم بگسلید (22)

اینان همان كسانند كه خدا آنان را لعنت نموده و [گوش دل] ایشان را ناشنوا و چشمهایشان را نابینا كرده است (23)

آیا به آیات قرآن نمى ‏اندیشند یا [مگر] بر دلهایشان قفلهایى نهاده شده است (24)

بى‏ گمان كسانى كه پس از آنكه [راه] هدایت بر آنان روشن شد [به حقیقت] پشت كردند شیطان آنان را فریفت و به آرزوهاى دور و درازشان انداخت (25)

چرا كه آنان به كسانى كه آنچه را خدا نازل كرده خوش نمى ‏داشتند گفتند ما در كار [مخالفت] تا حدودى از شما اطاعت‏ خواهیم كرد و خدا از همداستانى آنان آگاه است (26)

پس چگونه [تاب مى‏آورند] وقتى كه فرشتگان [عذاب] جانشان را مى ‏ستانند و بر چهره و پشت آنان تازیانه مى‏نوازند (27)

زیرا آنان از آنچه خدا را به خشم آورده پیروى كرده‏اند و خرسندیش را خوش نداشتند پس اعمالشان را باطل گردانید (28)

آیا كسانى كه در دلهایشان مرضى هست پنداشتند كه خدا هرگز كینه آنان را آشكار نخواهد كرد (29)

و اگر بخواهیم قطعاً آنان را به تو مى‏ نمایانیم در نتیجه ایشان را به سیماى [حقیقى]شان مى‏ شناسى و از آهنگ سخن به [حال] آنان پى خواهى برد و خداست كه كارهاى شما را مى‏ داند (30)

و البته شما را مى ‏آزماییم تا مجاهدان و شكیبایان شما را باز شناسانیم و گزارشهاى [مربوط به] شما را رسیدگى كنیم (31)

كسانى كه كافر شدند و [مردم را] از راه خدا باز داشتند و پس از آنكه راه هدایت بر آنان آشكار شد با پیامبر [خدا] در افتادند هرگز به خدا گزندى نمى‏ رسانند و به زودى [خدا] كرده‏هایشان را تباه خواهد كرد (32)

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید خدا را اطاعت كنید و از پیامبر [او نیز] اطاعت نمایید و كرده‏هاى خود را تباه مكنید (33)

آنان كه كفر ورزیدند و مانع راه خدا شدند سپس در حال كفر مردند هرگز خدا از آنان درنخواهد گذشت (34)

پس سستى نورزید و [كافران را] به آشتى مخوانید [كه] شما برترید و خدا با شماست و از [ارزش] كارهایتان هرگز نخواهد كاست (35)

زندگى این دنیا لهو و لعبى بیش نیست و اگر ایمان بیاورید و پروا بدارید [خدا] پاداش شما را مى ‏دهد و اموالتان را [در عوض] نمى‏ خواهد (36)

اگر [اموال] شما را بخواهد و به اصرار از شما طلب كند بخل مى‏ ورزید و كینه ‏هاى شما را برملا مى ‏كند (37)

شما همان [مردمى] هستید كه براى انفاق در راه خدا فرا خوانده شده‏اید پس برخى از شما بخل مى‏ورزند و هر كس بخل ورزد تنها به زیان خود بخل ورزیده  و [گرنه] خدا بى ‏نیاز است و شما نیازمندید  و اگر روى برتابید [خدا] جاى شما را به مردمى غیر از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود (38)

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 10 خرداد 1390    | توسط: ط ط    |    |
نظرات()